در نوامبر ۱۹۷۴، زمانی که سازمان ملل قصد داشت قطعنامه ۳۲۳۶ را درباره به رسمیت شناختن فلسطین تصویب کند، یاسر عرفات گفت:
«من با شاخه زیتون و سلاح یک مبارز آزادیخواه به اینجا آمدهام؛ نگذارید شاخه زیتون از دستم بیفتد و فرصت صلح از میان برود.»
🔸یک مقام آمریکایی بعدها گفت: «وقتی عرفات در اوج نبرد با اسرائیل از شاخه زیتون سخن گفت، فهمیدیم تفنگش خالی است.»
🔸عرفات بعدها به کنفرانس مادرید رفت و در سال ۱۹۹۳ توافق ننگین اسلو را پذیرفت؛ به امید تشکیل دولت فلسطینی، اما این وعده هرگز محقق نشد و در او در نهایت نیز حذف شد.
📌 خلاصه آنکه در بحبوحه جنگ، سخن گفتن از صلح، از سوی دشمن بهعنوان سیگنال ضعف تعبیر میشود و او را برای فشار و زیادهخواهی بیشتر گستاختر میکند.
